ga naar         
Peasant Autonomy
             English     ga naar de volgende pagina
Op de hoogte blijven?Stuur e-mail
Je bent hier: LAATST VERSCHENEN


Zuidoost-Nigeria – rond 1910 (2)

Het ongehoorzame meisje


for bigger picture click on this photo

(Foto: William Muzi)

Nigeria.

“Ogea”, roept Efuru, “ga eens kijken of je Eneke ziet, vraag hem om een verhaal te komen vertellen.” Het is al nacht, maar er staat een prachtige, heldere volle maan aan de hemel. Alle kinderen spelen buiten. Even later komt Eneke aanlopen. De kinderen verwelkomen hem enthousiast.
“Ga rustig zitten, dan zal ik jullie het verhaal vertellen van het ongehoorzame meisje dat met een geest moest trouwen”, begint Eneke. “Lang gelden was ik eens in het land van Idu-na-oba. Daar zag ik een rijke vrouw met een prachtige dochter. Tjonge-jonge wat was ze mooi. Op een dag moest de moeder naar de markt. Ze had haar dochter op het hart gedrukt binnen te blijven en haar allerlei werk opgedragen, zodat ze niet naar buiten zou gaan.”

“De moeder was nog niet weg, of haar vriendinnetjes kwamen aanlopen. 'Kom toch buiten spelen', riepen ze, 'we helpen je wel met je werk.' In een ommezien waren alle klusjes gedaan en liepen de meisjes het bos in naar de udaraboom met zijn heerlijke vruchten. Terwijl iedereen vruchten liep te zoeken, viel er ineens een prachtige grote rijpe udara vlak voor het meisje op de grond. 'Dank je wel', riep ze naar de boom. 'Ha, ha', riep de geest terug, die in de boom zat, 'jij bent nu mijn vrouw'. Geschrokken holden de meisjes terug naar de hut en deden de deur op slot, zodat de geest niet naar binnen kon. Toen de moeder thuis kwam en de geest zag staan, begreep ze meteen dat haar dochter niet naar haar geluisterd had. O, o, wat moest ze doen?”


for bigger picture click on this photo

(Foto: DocSlyper)

Nigeria.

“Maar het meisje was slim. Ze smeekte de geest afscheid te mogen nemen van haar grote zussen. De geest stemde daarin toe. Een van haar zussen had een goed plan. Toen de geest met zijn nieuwe vrouw in bed lag en diep in slaap was, haalde ze heel zachtjes alle spullen uit de hut en wekte haar zusje. Ze bond bananenbladeren om de voeten van de geest, zodat die dacht dat zijn nieuwe vrouw nog steeds bij hem sliep. Samen slopen ze de hut uit. De zus klom met een blik kerosine de hut op en goot dat op het dak. Even later stond de hut in lichterlaaie en was de geest dood.”

“Net goed”, roepen een paar kinderen, “dan moet hij dat meisje ook met rust laten.” “Ach, Eneke”, zegt een ander, “vertel ons nog een verhaal.” Maar Eneke staat op: “Nee, nee, kinderen, het is mooi geweest, ik ga met met de mannen van mijn leeftijdsgroep nog wat drinken.”

_______________________

Bron
Het boek Efuru (1966, geen Nederlandse vertaling) van de Nigeriaanse schrijfster Flora Nwapa gaat over het verdriet een vrouw die geen kinderen kan krijgen. Tegelijkertijd geeft het een beeld van het boerenleven.



Ga naar de volgende pagina: Demarcatielijn - Korea – 2016
Ga naar: chronologisch overzicht